Door: Kees van Aert

De auto’s in de ondergrondse parkeergarage en de enorme hal met de ontvangstreceptie op het hoofdkantoor in Amsterdam waren indrukwekkend. De delegatie waardoor we werden ontvangen was ook indrukwekkend: zeven personen en vier nationaliteiten.
Ook de vraag die we moesten beantwoorden was indrukwekkend: “We willen storytelling globally als een strategic concept in de organisatie invoeren om de interne communicatie te verbeteren en authentiek leiderschap te stimuleren. Hoe krijgen we dit gedragen door ons management?”

We waren zeer vereerd met de uitnodiging om onze visie en ons advies te komen geven!Als voorbereiding op deze ontmoeting hadden Alma Smit Harro Teeuw Jan Swagerman en ik zeer intensief met elkaar overlegd via telefoon en e-mail.En zeker we hadden wat te vertellen! Over onze praktische ervaringen met deelnemers aan workshops storytelling over individuele narratieve coaching over “storyselling” en over verhalen in zakelijke dilemma’s.
Maar nu werd onze mening gevraagd over storytelling als een “global strategic concept” en hoe dat “top-down” en gestructureerd zou kunnen worden ingevoerd. Dit was duidelijk een stap buiten ons expertisegebied.

We zijn er van overtuigd dat individuele managers authentieke verhalen in zichzelf kunnen leren ontdekken en vertellen. Deze verhalen zijn uitstekend geschikt om anderen te motiveren en stimuleren. Maar dit ontdekken van verhalen gebeurt niet gedwongen door van bovenaf opgelegde denkbeelden structuren of implementatietrajecten. Er moet sprake zijn van vrijwilligheid en van persoonlijke betrokkenheid.

Dit advies hebben we overgedragen. Niet via beamer en PowerPoint maar via onderstaand verhaal zeer pakkend verteld door Alma.

Er was eens een rijstboer die niet tevreden was met de snelheid waarmee zijn rijst groeide. Hij kon zich moeilijk neerleggen bij het feit dat rijst nu eenmaal de tijd nodig heeft om te kunnen groeien. Op een dag bedacht hij een plan om de groei van zijn rijstplantjes te stimuleren.
Al vroeg in de ochtend trok hij naar zijn rijstveld en trok elk afzonderlijk rijstplantje net een beetje in de grond omhoog. Doodmoe kwam hij bij het vallen van de avond thuis. Moe maar tevreden de plantjes waren tenslotte al een beetje langer!
De volgende ochtend haastte hij zich om de enerverende klus voort te zetten. Dat was niet nodig. Alle plantjes die hij zo gestimuleerd had om te groeien waren reeds dood!

Zo gaat dat met plantjes, maar ook met verhalen. Niet trekken!

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.